Woliński Park Narodowy - Parki narodowe w Polsce, formy ochrony przyrody

Woliński Park Narodowy

Email Drukuj
Data utworzenia
1996 r.


Powierzchnia całkowita
10 937,40 ha
- ochrony ścisłej
500,19 ha

- ochrony czynnej
10 373,32 ha
- ochrony krajobrazu
63,89 ha
Powierzchnia otuliny
3 368,64 ha

Lokalizacja
- województwo
Zachodniopomorskie
- rejon geograficzny
Pobrzeże Szczecińskie
Kliknij na obrazek aby zobaczyć szczegółową mapkę.

Opis Parku

Woliński Park Narodowy położony jest u ujścia Odry. Obejmuje północno-zachodnią część wyspy Wolin, rozlewiska delty Świny, fragment wód Zalewu Szczecińskiego oraz przybrzeżny pas wód Morza Bałtyckiego o szerokości 1 mili morskiej.

Krajobraz parku został ukształtowany w czasie ostatniego bałtyckiego zlodowacenia. Cechą charakterystyczną są wyniosłe wzgórza morenowe opadające bardzo stromymi klifowymi brzegami do morza. Najwyższe wzniesienie klifowe osiąga wysokość 95 m n.p.m. (Gosań). Klify podlegają ciągłej abrazji morskiej, podmywane morskimi falami, poddawane działaniu wiatru i wód spływających po zboczach cofają się w głąb lądu do 1 m rocznie. W północno-wschodniej części parku znajdziemy wydmy nadmorskie. W parku znajduje się kilka malowniczych jezior: Czajcze, Warnowskie, Domysławskie, Rabiąż, Grodno oraz Jezioro Turkusowe - sztucznego pochodzenia, powstałe w zalanym wyrobisku kopalni kredy. Nieodłącznym elementem polodowcowego krajobrazu są głazy narzutowe. Najbardziej znane to: ,,Mieszko I”, ,,Wydrzy Głaz”, ,,Lech, Czech i Rus”.

Park ma charakter leśny, występują tu bory sosnowe i bukowo-sosnowe. Charakterystyczną formacją jest buczyna pomorska oraz nadmorski bór bażynowy. Szczególnie cenne fragmenty parku zostały objęte ochrona ścisłą. Są to m.in. trawiasta buczyna pomorska z perłówką jednokwiatową i buczyna storczykowa rosnąca na bardzo żyznej glebie – naspie przyklifowej. Występują też niewielkie obszary z zespołem roślin wydmowych, solniskowych, muraw i zarośli kserotermicznych oraz rośliny wodne, szuwarowe i torfowiskowe.

Ochrona gatunkowa

Wśród bogatej flory parku (ok. 1300 roślin naczyniowych) znajdują się: zimoziół północny, wiciokrzew pomorski, mikołajek nadmorski, honkenia piaskowa, rukwiel nadmorska, długosz królewski, widłak spłaszczony, woskownica europejska, storczyki, pajęcznica liliowata, grzybieńczyk wodny.

Różnorodna i bogata jest również fauna. U wybrzeży Bałtyku pojawiają się foki szare i morświny – bałtyckie walenie. Oprócz pospolitych gatunków takich jak: jelenie, sarny, dziki, lisy, kuny, można spotkać gronostaja, borsuka, gniewosza plamistego, żmiję zygzakowatą, ropuchę paskówkę. Awifauna parku to ok. 230 gatunków, z czego najcenniejszym jest bielik – symbol parku i największy z naszych ptaków drapieżnych. Występuje tu też: kobuz, kania ruda, kania czarna, pszczołojad, błotniak stawowy, gołąb siniak, dziwonia. Niedaleko Międzyzdrojów znajduje się Rezerwat Pokazowy Żubrów.

Turystyka

Dla ruchu turystycznego wyznaczono 3 szlaki turystyczne o łącznej długości 43,5 km, ścieżki i drogi. Bazę turystyczną stanowią Międzyzdroje. Atrakcją jest Zagroda Pokazowa Żubrów oraz Muzeum Przyrodnicze.

Siedziba dyrekcji parku:
ul. Niepodległości 3a, 72-500 Międzyzdroje
tel. (0-91) 328 07 27
fax. (0-91) 328 03 57
www.wolinpn.pl; e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
 
PARKI NARODOWE
INNE FORMY OCHRONY
INFORMACJE
FOTOGALERIA
Serwis obecnie przeglądany jest przez 82 gości 
  © 2008-2009 Meridian - pomoce szkolne, dydaktyczne i edukacyjne.
MAPA STRONY
Poprawny CSS Poprawny XHTML 1.0 Transitional